Alex Richardson de sterkste in de Arno Wallaard Memorial!

De 28-jarige Britse renner van Canyon DHB wist in de straten van Meerkerk zijn Belgische medevluchter Gianni Marchand te kloppen in de sprint.

Chaotische koers
Door een gebrek aan wind kende de koers een wat andere start dan we gewend zijn in de Arno Wallaard Memorial. Het waren vooral eenlingen die probeerden uit het peloton te ontsnappen. De eerste serieuze aanval kwam van Rick van Breda (Monkey Town-Abloc) en de Deen Mathias Bundsgaard Matz (BHS-Almeborg Bornholm) De twee renners werkten eendrachtig samen en wisten al snel een minuut voorsprong bij elkaar te fietsen. Even later kregen ze gezelschap van Jonas Goeman (Tarteletto – Isorex) De Belg was op zijn kousenvoeten ontsnapt uit het peloton en wist op indrukwekkende wijze het gat naar de koplopers dicht te rijden.
Gevaarlijke kopgroep
In het peloton bleef het onrustig omdat Team Alecto van favoriet Coen Vermeltfoort niet in staat was om te controleren. Hier maakten de Belgen Daan Hoeyberghs (BEAT) en Stijn De Bock (Canyon dhb) handig gebruik van en gingen in achtervolging op de kopgroep. Zij kregen niet veel later gezelschap van Dennis van der Horst (Metec – TKH), Daan Hoole (SEG), Gianni Marchand (Cibel), Julien Van den Brande (Tarteletto – Isorex) en Alex Richardson (Canyon DHB) Niet veel later was de nieuwe kopgroep van tien man een feit. De grote afwezige teams Vlasman en team Alecto waren gedwongen tot achtervolgen maar het was alleen Team Alecto dat deze verantwoordelijkheid nam.
Sterk duo voorop
Met nog drie rondes te gaan ging het Alex Richardson klaarblijkelijk niet hard genoeg, hij gaf gas en kwam alleen voorop te rijden. Marchand was bij de pinken en kon op zijn tandvlees maar net het gaatje naar Richardson dichtrijden. Het duurde dan ook even voordat Marchand kon overnemen tot groot ongenoegen van Richardson. Na een kleine kilometer in het wiel te hebben gezeten deed Marchand netjes zijn kopwerk maar het was wel duidelijk wie de sterkste was.
De koplopers voelden de hete adem van het peloton in hun nek maar wisten net uit de greep te blijven van het aanstormende peloton. Richardson leek eenvoudig de sprint te gaan winnen tot hij zich verschakelde en hij bijna uit zijn pedaal vloog, hij wist zichzelf echter net weer op tijd in gang te slingeren waardoor hij alsnog de zege kon veiligstellen. Het was de grootste zege uit zijn carrière.

 

 

  1. Alex Richardson (Canyon – DHB)
  2. Matthew Walls ( National Team Great Britain)
  3. Gianni Marchand (Cibel)