Kroonen winnaar slopende Arno Wallaard Memorial

De 18e editie van de Arno Wallaard Memorial werd gewonnen door Max Kroonen. De 26 jarige renner van BEAT CC was het snelste van een driemans kopgroep. De Deense Swatt Club-renner Mads Andersen werd tweede voor de Australiër Jensen Plowright (Alpecin-Premier Tech DT).

Het parkoers -van de koers die 1984 begon als de Omloop van de Alblasserwaard- kende twee grote omlopen met de lange Lekdijk als scherprechter. De finale werd verreden op de inmiddels klassieke ronde om Meerkerk van 6,3 kilometer dat vijf keer gereden moest worden. Het belang van ‘de mooiste polderkoers van Nederland’ voor de regio werd benadrukt doordat een tunnel onder de verbrede snelweg A27 alleen voor dit weekend werd voorzien van splinternieuw asfalt; maandag wordt de toplaag weer verwijderd.

Voor het begin van de wedstrijd werd de afscheidnemende ploegleider Han Vaanhold (EEW-VDK CT) door het hele peloton in het zonnetje gezet. De 69-jarige Vaanhold ontving de KNWU-onderscheiding ‘het Gouden Wiel’ voor zijn langdurige inspanningen voor de wielersport. Na zijn actieve wielerloopbaan, was hij actief als ploegleider bij wielerploegen Giant/Giant-Löwik/Löwik-Tegeltoko (en bij de laatste formatie ploegleider van de veel te vroeg overleden Arno Wallaard), Team Piels, Sensa-Kanjers voor Kanjers en Diftar/EEW-VDK CT. Eerder in de week werd bekend gemaakt dat Vaanhold als koersdirecteur van de Holland Cup-koers Ronde van Overijssel voor de sport behouden blijft.

In koers was er ook gelijk actie te zien: al in de eerste kilometers van de koers kozen Sjoerd Bijlsma (Willebrord Wil Vooruit) en Martijn Frankes (Sensa-Kanjers voor Kanjers) voor de aanval. Het dappere duo kreeg later gezelschap van hardrijders Bram Dissel (BEAT CC) en Danijel Agricola (Metec-SOLARWATT CT). Het kwartet wist een tijdlang voor de het langgerekte peloton uit te rijden.

Op de Lekdijk scheurde het peloton in waaiers uiteen, waarvan de eerste groep de vier koplopers al snel opslokte. Uiteindelijk bestond de eerste groep uit achttien renners, met daarbij de winnaar van vorig jaar, de Deen Stian Rosenlund (AIRTOX-Carl Ras) en zijn ploegmaat Benjamin Kofoed Thestrup, de grote favoriet voor de dagzege: de Duitse WorldTour-renner Tim Torn Teutenberg (uitkomend voor het Lidl-Trek Future Racing) met zijn Britse ploeggenoot Sebastian Grindley, het Alpecin-Premier Tech DT-duo Jensen Plowright (Australiër uit de WorldTour-formatie) en Nio Vandevorst (BEL), een BEAT CC-kwartet met de nummer drie uit het Holland Cup- klassement David Dekker, Dissel, Max Kroonen en de Belgische stagiair Warre Van den Meersche, Energus Cycling Team met de Nederlandse Let Mārtiņš Pluto en de Est Rait Ärm, EEW-VDK CT met Marvin Peters en Chiel Schulten, Agricola, VolkerWessels CT-coureur Delano Swenne, de Deense Swat Cycling-renner Mads Andersen en last-but-not-least thuisrijder Jens van den Dool (RC Jan van Arckel). Grote afwezige in de kopgroep was de nummer twee uit het Holland Cup-klassement Roan Konings (Metec-SOLARWATT CT).

De achtervolgende groep dunde steeds verder uit, maar toch was het daar voornamelijk hollen en stilstaan. Was het verschil met de kopgroep op vijftig kilometer van de meet nog een dikke minuut, bij de eerste finishpassage lag alles weer op een zakdoek. Het peloton kreeg de koplopers in het zicht, konden ze bijna ruiken, maar kreeg ze niet te pakken.

Vanuit de kopgroep koos Ärm met nog vier ronden te gaan voor de aanval. De Est werd op het viaduct bijgehaald door Kroonen, Van der Meersche, Grindley, Thestrup, Andersen, Plowright en Vandevorst. Niet veel later zorgde een onzachte schuiver van Grindley voor een scheur in de kopgroep, waardoor Andersen, Plowright en Kroonen voorop kwamen. Kroonen had moeite om het wiel van de twee krachtpatsers te volgen en kon daarnaast ook nog de kaart-Dekker in het peloton spelen.

In datzelfde peloton bleken de moegestreden renners niet bij machte om een gestructureerde achtervolging op poten te zetten. En wanneer er een behoorlijk molentje op gang kon worden gebracht, was er wel een stoorzender van BEAT CC die de samenwerking onderbrak. Daardoor bleef de voorsprong van de drie koplopers rond de halve minuut schommelen, waardoor het in de laatste kilometers duidelijk was dat de winnaar vooraan zat.

Op het viaduct-Meerkerk-in schakelde Plowright zichzelf (na een armsignaal schoot zijn schouder uit de kom) uit voor de winst. Met één arm aan het stuur wist de Australisch criterium-kampioen het ontstane gaatje nog wel te dichten, maar kwam te laat voor de sprint. In de ontstane verwarring vergat de op-kop-rijdende Andersen om de sprint op gang te brengen, waarna Kroonen dankbaar profiteerde en het werk van zijn ploeggenoten met de zege wist te bekronen.

De hele dag was het zeegroene tenue van BEAT CC voorin te bewonderen en Kroonen wist dat werk met de dagzege af te ronden. ,,Ik ben het hele jaar al goed aan het rijden, maar een koers winnen is toch wel het mooiste wat er is’’, glunderde hij. ,,Dit is niet de keuze waarop ik met mijn koershart wil rijden, maar we hadden David er achter. Als ik overneem en ik win niet, dan is dat ook slecht. Natuurlijk had ik het geluk dat die andere twee mannen door bleven rijden. Het doet ergens wel een beetje pijn om die mannen een zege te ontnemen. Ik ben niet extreem rap, maar na een lange zware koers zit er meestal nog wel wat op. Ik heb alles op de sprint gezet en ik ben blij dat het gelukt is.’’

Voor de koers had Konings al laten weten dat hij zijn huiswerk had gedaan en wist dat -dankzij de afwezigheid van de Australische Holland Cup-leider Patrick Eddy- een top-12-plaats voldoende was voor de eindwinst in het Holland Cup-klassement. Met een zevende plek in de daguitslag kreeg de 23-jarige renner het groen definitief om de schouders. De witte jongerentrui werd gewonnen door zijn -afwezige- ploeggenoot Bart Kortleve.